MENSLOKKER (Mantricker)

Artikel is geschreven door Jennifer

In de tijd dat Goedboom hoofdman was en de jonge Menslokker (die toen nog anders heette) opgroeide in de wouden, vestigde er zich een groep mensen vlak bij de borg waar de vaderboom stond die Goedboom met haar krachten gevormd had.
Voor haar vormde de groep mensen een bron van zorgen. Om problemen te vermijden en daarmee haar stam te beschermen negeerde ze de mensen zo veel mogelijk.
Haar zoon dacht daar echter heel anders over en tegen de wil van zijn moeder en die van de stam zocht hij de mensen op om ze te bespieden en te pesten. Volgens hem waren ze grappig en veel van de oude verhalen die door de verhalenvertellers verteld werden geloofde hij niet. Hij had zichzelf dan al gauw een nieuwe naam aangemeten; "Menslokker (Mantricker)" en gedroeg zich daar ook naar.

Elfquest character Mantricker
Door de studie van zijn vijanden was hij in staat veel geintjes met hen uit te halen, maar ook vond hij uit dat deze wezens zeer gevaarlijk konden zijn en dat hij door middel van zijn kennis zijn volk kon helpen.
Toen zijn moeder het leven liet en hem de zorgen van het hoofdmanschap in de schoot wierp was zijn zorgeloze leventje voorbij en grappen uithalen met de mensen werd voor hem een noodzaak. In zijn ogen was het de enige manier om hen weg te krijgen uit hun gebied. Hij wilde ze wegpesten, hun jachtwild wegjagen, hun vallen laten dichtklappen zodat er hongersnood en vele andere dingen zouden ontstaan. Zijn stamgenoten vonden zijn manier van doen goed genoeg om uit te proberen. Andere middelen hadden gefaald en veel slachtoffers geŽist.

De jaren slepen de vrije wolfsgeest van de negende hoofdman van de Wolfrijders bij en zorgden ervoor dat deze elf zowel een zorgeloze als een ernstige kant kreeg. Hij werd door iedereen gerespecteerd als een wijze, soms wat losbandige elf die alles zo'n beetje onder controle had, behalve zijn zoon Bereklauw.
Bereklauw was op vele punten het evenbeeld van zijn vader, maar veel roekelozer en driftiger en net als zijn vader een bron vol zorgen voor zijn ouders.
Doornbloem (Thornflower), een sterke trotse elf leek de ideale gezellin voor Menslokker. Ze was dapper, een uitstekend jager, erg onbeschoft en ruw. In zijn ogen was ze te veel op zichzelf om een goede gezellin te zijn en volgens hem had ze een hekel aan mannen. Maar toch vonden deze elfen elkaar en gingen ze in elkaar op als water en vuur. Dit zorgde voor de nodige ruzies en tumult, maar als leiders van de stam waren ze uitstekend. Bereklauw droeg het dierlijke, wat in beide ouders sterk aanwezig was trots in zich. Hij was meer wolf dan elf.
Doornbloem stierf vroeg in het leven van Bereklauw.

Een elfenvrouw van "middelbare" leeftijd die net als Menslokker haar gezel had verloren nam de plaats in van Doornbloem. Helderwater (Brightwater) , zoals zij heette, was een goede vriendin van Bereklauw, en als vader en zoon weer eens met elkaar overhoop lagen nam zij het dikwijls voor hem op.

Helderwater en Menslokker hadden ook een kind samen, maar deze stierf tijdens een epidemie van hondsdolheid.

Menslokker eindigde zijn onstuimige leven zoals hij geleefd had, in een wanhopige poging zijn stam te verlossen van de mensen. Een verdwaalde speer van een mens maakte een einde aan zijn leven en hij liet zijn zoon achter om in zijn voetsporen te treden.

 

www.elfquest.be

all Elfquest characters, stories, logos, situations and their distinctive likenesses are copyright and trademark by WaRP Graphics - Worldwide